ایران ما

کمک و ياري به همنوع، دادن نذورات ،برگزاري جلسات انس با قرآن و تلاوت آيات وحي، برپايي آيين هاي ويژه شبهاي قدر از مهمترين آداب اين ماه است .
پخت و توزيع آش رشته، حليم، دادن افطاري ، بيدار کردن همسايگان به هنگام سحر از جمله آدابي است که در گذشته در استان سمنان رسم بوده و همچنان پابرجاست .

 در گذشته به علت نبود راديو و تلويزيون برخي با گفتن سه مرتبه يا ا... به نوعي به مردم بيدارباش مي دادند .
برخي ديگر از افراد با حرکت در کوچه ها و قرائت اشعاري اقدام به بيدار کردن مردم براي خوردن سحري و روزه گرفتن مي کردند .
اين عمل معمولا نيم ساعت قبل از اذان صبح انجام و افراد با گفتن صلوات بر محمد و آل محمد و يا اين که "ذکر تو گويم که تو پاکي و خدايي ، نروم جز به همان ره که توام راهنمايي" براي بيدار کردن افراد در سحرها اقدام مي کردند .
عمده غذاي افطاري مردم روزه دار در استان سمنان حلواي آرد برنج، شعله زرد، شيربرنج، پنير خيکي و سبزي، کشک و بادمجان، به همراه نان تازه، تخم مرغ عسلي و ... بود که خانواده ها بر اساس توان اقتصادي از اين مواد استفاده مي کردند .
در گذشته خانواده ها معمولا پس از افطار ، شام مختصري هم مي خوردند که مي توانست پلو، قليه بادمجان، آبگوشت و ... باشد .
مردم استان سمنان به شعاير اسلامي نيز پايندند و با حضور در مساجد به قرائت قرآن و مقابله قرآن ( دور هم نشستن و قرآن خواندن ) مي پردازند و اين مراسم گاه تا نزديکي سحر ادامه مي يابد .
دادن افطاري به مردم از ديگر رسم هاي روزه داران سمناني است که از ديرباز در اين استان پابرجاست .
افطاري دادن معمولا در منازل، مساجد و يا تکايا انجام مي شد و مهمانان روزه دار با غذاهاي مختلف از جمله شيربرنج با دوشاب، نان و پنير و سبزي و پلو پذيرايي مي شدند .
در جامعه عشايري استان سمنان نيز رسم و رسوم خاصي در ماه مبارک رمضان حاکم است که اذان گفتن در هر شامگاه و سحر از جمله اين رسوم است .
" محققان جامعه عشايري استان سمنان دادن افطاري با مواد غذايي عشايري را از ديگر آداب اين ماه ذکر مي کنند. .
در حال حاضر برخي از آداب و رسوم گذشته کماکان در برخي از نقاط به ويژه روستاهاي سمنان پابرجاست که افطاري دادن، برگزاري مراسم مقابله قرآن در منازل ، حضور در مساجد را مي توان از جمله اين رسوم بيان کرد